دوره 1، شماره 2 - ( 6-1404 )                   جلد 1 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
heidarpour A. (2025). Linguistic and Cultural Analysis of a Letter from a Sogdian Lady Living in China. J Dialect Res. 1(2),
URL: http://jdr.richt.ir/article-13-2055-fa.html
حیدرپور آزاده.(1404). تحلیل زبانی و فرهنگی نامه‌ای از یک بانوی سغدی ساکن در چین فصلنامه گویش‌پژوهی 1 (2)

URL: http://jdr.richt.ir/article-13-2055-fa.html

تحلیل زبانی و فرهنگی نامه‌ای از یک بانوی سغدی ساکن در چین
آزاده حیدرپور*
عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی ، azadehheidarpour@yahoo.com
چکیده:   (9 مشاهده)
از زبان سغدی در دورۀ باستان هیچ اثری بر جای نمانده‌ است. آثار برجای­مانده از زبان سغدی در دورۀ میانه به دو گروه اصلی آثار دینی و غیردینی تقسیم می‌شوند. نامه‌های سغدی که از مهم­ترین اسناد تاریخی زبان سغدی به حساب می‌آیند جزء آثار غیردینی هستند؛ سغدیان که مردمانی بازرگان­پیشه بودند، در دورۀ ساسانی روابط تجاری بسیاری با هند و چین داشتند که این امر سبب بر جای­ماندن نامه‌هایی به خط و زبان سغدی شده‌است؛ نامه‌های سغدی مشتمل بر نه نامه بوده که از این تعداد پنج نامه تقریباً کامل و چهار نامه ناقص است. این نامه‌ها در سال ۱۹۰۷ توسط باستان‌شناس انگلیسی به نام سر اورل استین از خرابه‌های یک برج دیده‌بانی مربوط به دیوار چین کشف شد. در مورد تاریخ نگارش این نامه‌ها میان زبان‌شناسان اختلاف نظر وجود دارد. اما سیمز ویلیامز و همکارانش تاریخ این نامه‌ها را با استدلال‌های قانع­کننده و از طریق مطالب و حوادث تاریخی ذکرشده در متن نامه‌ها بین سال‌های 313 تا ۳۱۴ میلادی تخمین می‌زنند. نامه‌های سغدی در شمار قدیمی‌ترین آثار خطی زبان سغدی هستند و همچنین یکی از کهن‌ترین آثار نوشته­شده بر روی کاغذ به حساب می‌آیند. این نامه‌ها اطلاعات بسیار مهمی دربارۀ تاریخ کهن سغدیان، مهاجرت آنان به آسیای میانه و پراکندگی آنان در امتداد جادۀ ابریشم و همچنین وقایع تاریخی شهرهای مهاجرنشین را در اختیار پژوهشگران تاریخ و فرهنگ سغدی قرار می‌دهند. دو نامه از این نامه‌ها را یک بانوی مهاجر سغدی به نام میونای که در دون هوآنگ (تون هوانگ) در زمان قحطی و جنگ در چین رها شده بود نوشته‌است؛ این نامه‌ها شامل نامه‌های شمارۀ اول و سوم هستند که به ترتیب اولی را خطاب به مادر و دیگری را خطاب به همسرش نوشته‌ است. در این نوشتار، نامۀ نخست از این دو نامه مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر علاوه بر بررسی زبانی و ترجمۀ متن سغدی نامه، به موضوع محتوای نامه در مورد اطلاعاتی در راستای جایگاه فرهنگی بانوان سغدی و همچنین مطالب مربوط به مشکلات شخصی بانوی سغدی از نظر تاریخی، سیاسی و اجتماعی می­پردازد.
 
واژه‌های کلیدی: سغدی، چین، آثار غیردینی، آسیای میانه
متن کامل [PDF 491 kb]   (10 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: سروده‌های باستانی
دریافت: 1404/3/21 | پذیرش: 1404/5/31 | انتشار: 1404/6/31
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA
ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.